ابن شوزيل بن سنساد بن شاه بهرام گور [ 1 ] و تا ارده‌شير [ 2 ] پاپك كه او را شهنشاه خواندندى اوّل ، و از آن قبل فرزندان حسن بوئى را شاهنشاه لقب بود . على بن بويه : عماد الدوله را ، پادشاهى پارس و شيراز و آن حدود تا اصفهان و اهواز همه او را بود ، و ركن الدوله حسن را اصفهان و رى و آن حدود و همدان و جملهء كوهستان بود ، و معز الدوله ابو الحسين را بغداد و عراق ، و عماد الدوله را هيچ پسر نبود كه ذكر آن كرده شدى و اندر اخبار ديگر آنچ فراز آيد ياد كنيم ان شاء اللّه تعالى . الحسن و الحسين ابنا بويه : ركن الدوله حسن را بسيارى كارها و حربها بودست با وشمگير و لشكر گيلان و ديلم ( 254 - ب ) و تاختها از اصفهان برى ، تا بتوانست كه اندر رى دار الملك ساخت ، و باصفهان پسرى زادش از كنيزكى ترك پنجم ذو القعده سنهء اربع و عشرين و ثلثمايه ، و او را ابو شجاع فنا خسرو نام كرد ، و او عضد الدوله بود ، مهتر فرزندان ركن الدوله و اين همه در ايام الراضى بالله اندر بود ، و بمنتصف ماه جمادى الاخره سنهء ثلاثين پسر ديگر آورد ، هم ترك زاد ، ابو منصور بويه نام كردش اندر خلافت المتقى بالله ، و اندر سنهء ثلاث و ثلاثين كه خلافت بامير [ المؤمنين ] المستكفى باللّه رسيد ركن الدوله دختر حسين [ 3 ] فيروزان بخواست برى ، و كارش بزرگ شد ، و دختر عماد الدوله را نام او ملكه بنت و هنسوران [ 4 ] بن محمد

--> [ ( 1 ) ] ك : ابو شجاع بويه بن فنا خسرو بن تمام بن كوهى بن شيرزيل الاصغر ابن شير كنده بن شيرزيل الاكبر ابن شيران شاه بن شيرويه بن شستان شاه بن سيس فيروز بن شيروزيل بن سنباد بن بهرام جور الملك بن يزدجرد الملك بن هرمز الملك بن شاپور الملك بن شاپور ذى الاكتاف ( و باقى النسب معلوم ) ( 8 ص 83 ) آثار الباقيه ( چاپ ليپزيك ص 38 ) از قول صابى در كتاب التاج : « بويه بن فنا خسرو ابن ثمان بن كوهى بن شرزيل ( ح : شرزيل ) الاصغر بن شير كذه بن شيرزيل ( ح : شرزيل - شير كدزيل ) الاكبر بن شيران شاه بن شيرفنه بن سسنان شاه بن سسن خرّه ( ح : سس حرّه ) بن شوزيل ( سوزيل ) بن سسناذر بن بهرام جور الملك و روايات ديگر هم دارد [ ( 2 ) ] كذا . . . و در اصل پهلوى هم ( هاء ) دارد كه قبلا ( خ ) بوده ، ارته‌خشتره ارتخشتره - ارته‌شير - ارده‌شير - اردشير [ ( 3 ) ] ظ : حسن چه حسين فيروزان نبوده است [ ( 4 ) ] ظاهرا : بلكه به وهسودان بن محمد . . . اگر چه در تواريخ موجود اخبارى شبيه بدان ديده نشده - و از وهسودان بن محمد بن ملك گويا مراد « دهسودان بن محمد بن مسافر » برادر مرزبان بن محمد بن مسافر باشد كه اين مرزبان از آذربايجان سپاه آورد به قصد رى ( 337 ) ( بقيه )